Tag Archives: De column van Mees

Albrandswaard

49 – Albrandswaard.
Het wordt weer eens tijd om wat tekst aan de gemeente Albrandswaard te wijden. Het lezen van de informatie pagina’s in het lokaal huis aan huis verspreide weekblad bracht mij op het idee.
Als lezer van de wekelijkse informatie pagina’s valt mij meestal niets bijzonders op. Tot dit keer. Het artikeltje over de inzameling van plastic afval trok mijn aandacht. Blijkens het artikel komt Albrandswaard tot ongeveer 10 kilogram plastic afval per huishouden, Terwijl er, volgens deskundigen, ongeveer 35 kilogram ingezameld zou moet worden. Er zit dus teveel plastic tussen het gewone, verbrandbare, afval.
Als goede burger tracht ook ik het plastic te scheiden van de rest. Daartoe beschik ik nog over een afvalbak waar precies zo’n mooie grijze komozak in past. Trouw deponeerde ik alle plastic verpakkingen en folies in de afvalzak totdat deze vol was. Ik ging zelfs zover dat ik de verpakkingen van lege pakjes shag open scheurde om het ingesealde papier er tussen uit te halen. Dat papier ging natuurlijk met de oude kranten en tijdschriften naar de papiercontainer.
De volle komozak met plastic afval zeulde ik mee naar het milieuparkje om het daar in de grote oranje gekleurde container te storten. Maar wat bleek, de opening was te klein om de zak in zijn geheel in de container te proppen. Noodgedwongen diende ik dus eerst de volle zak voor de helft te legen alvorens de rest alsnog in de container geperst kon worden. Niet altijd een fris karwei.
Het resultaat is dus dat een behoorlijke hoeveelheid van mijn plastic afval alsnog in de grijze container verdwijnt samen met het andere huishoudelijk afval. Wel netjes verpakt in het plastic zakje waar ik in de supermarkt mijn groente en fruit afweeg. Zo heeft het zakje een dubbel nut.
De grotere plastic verpakkingen en flessen neem ik wel wekelijks, tijdens het doen van de boodschappen, mee naar de oranje container. Tenminste als de plastic verpakking door de vroegere inhoud niet kan gaan stinken, want anders verdwijnt die alsnog in de grijze container. Bij het storten van plastic flessen moet ik nu denken aan een lampje van 60 watt dat van ieder fles zes uur energie bespaart. Bij gebruik van een spaarlamp wordt dat zo’n 35 uur.
8 december 2013

Tol

48 – Tol.
Wie wel eens naar Frankrijk is geweest zal ongetwijfeld de nodige kilometers op de tolwegen hebben afgelegd. Natuurlijk zal er ook commentaar zijn geweest op de hoge kosten die daar mee gemoeid zijn. Maar vergeet niet dat het ontvangen tolgeld gebruikt wordt voor het instant houden van alle die Franse autowegen. Iedere gebruiker van zo’n weg betaalt.
Eén Franse autoweg is tolvrij. Dat is de A-75 van Clermond Ferrand richting Montpellier. Deze prachtige autoweg loopt dwars door het Centraal Massief en rijdend over die weg wordt de automobilist vergast op prachtige vergezichten. Er is echter een stukje van ongeveer één kilometer waarvoor wel tol wordt geheven. Dat is het Viaduct de Millau. Hoog boven de rivier de Tarn verbindt dit viaduct de twee hoogvlaktes die deel uit maken van het Parc Regional des Grandes Causses. Ik had het er graag voor over om éénmaal tol te betalen om van het magnifieke uitzicht te kunnen genieten.
Ook landen als Spanje en Portugal kennen tolwegen. Evenals in Frankrijk betaalt ook hier iedere gebruiker en is het geld bestemd voor de tolwegen.
Onze Oosterburen willen nu ook tol gaan heffen op de Duitse autowegen, maar dat geldt niet voor iedereen. Alléén buitenlanders dienen de tol te betalen. De eigen inwoners kunnen gewoon gratis gebruik blijven maken van de, nog onder Hitler aangelegde, autowegen. Erger nog, de opbrengsten willen zij gebruiken om belasting verlaging voor het eigen Herrenvolk in te voeren.
Waar halen zij het gore lef vandaan om zich door buurlanden te willen laten sponsoren. In mijn ogen zijn zij minder Europeaan dan ik. Met Mark Rutte ben ik deze keer eens. Ik heb niet alléén een graat in mijn keel maar een vreselijk vieze smaak die ik met tandenpoetsen maar niet weg krijg.
De voorgenomen maatregel vraagt om actie en niet om mij tevreden te houden, maar ten behoeve van al het vrachtverkeer dat, o.a. vanuit het Rijnmond gebied, de dagelijkse behoeften voor onze “buren” aanvoert. Voor mijzelf heb ik al besloten om geen producten meer te kopen die door onze Germaanse buren zijn geproduceerd.
1 december 2013.

Discriminatie

47 – Discriminatie.
Alom is er weer eens geroep over vermeende discriminatie. Dit maal moeten Sint Nicolaas en Zwarte Piet het ontgelden. Zwarte Piet zou een overblijfsel zijn uit de tijd dat Nederlandse slavenhandelaars goedkope arbeidskrachten ronselden in West Afrika en deze verkochten in Amerika. De inwoners van, onder andere, Suriname zijn hiervan de afstammelingen.
De puur Nederlandse traditie van het kinderfeest van Sint Nicolaas mag niet ten onder gaan als gevolg van een aantal licht geraakte, en soms ook lichtgekleurde, Nederlanders. Al op de kleuterschool en het kinderdagverblijf wordt de kinderen verteld dat Zwarte Piet zo zwart is geworden omdat hij voorheen de cadeaus via de beroete schoorsteen in de huiskamer bracht.
Vandaag de dag kan dat niet meer. De brede opgemetselde schoorstenen zijn in onbruik geraakt toen de op aardgas gestookte centrale verwarming zijn intrede deed. De gebruikte rookgasafvoeren hebben een te kleine diameter om Zwarte Piet met zijn zak vol pakjes er doorheen te laten glippen. Bellen en bonzen aan en op de deur is het gevolg.
Blijft natuurlijk dat Piet nog steeds verschrikkelijk zwart is. Niet helemaal onlogisch. Door het jarenlang klauteren in en door de met roet vervuilde schoorstenen zitten de poriën in de huid volledig vol met het zwarte roet. Uit eigen ervaring weet ik dat het maanden kan duren voordat de vervuilde huid vervangen is door nieuwe en dus schone huid.
Maar de traditie was geboren. De knecht van Sint Nicolaas behoorde zwart te zijn. Het zwart schminken gebeurde lang gelden nog wel eens met zwarte schoensmeer, maar dat was niet zo goed voor de huid. In plaats daarvan kwam er steeds betere schmink voorhanden en werden de Pieten in spé roetzwart geschminkt. Na hun optreden werd de schmink netjes verwijderd en kwam er weer een blanke, of soms ook wel een licht gekleurde, Nederlander tevoorschijn.
Tijdens de jaarlijkse intocht van Sint Nicolaas viel ket mij op dat al die licht of donker gekleurde Nederlandse kinderen en hun ouders vol enthousiasme langs de route stonden. Zij hadden en hebben er dus blijkbaar geen probleem mee dat de assistenten van Sint Nicolaas er zo zwart uitzien.

24 november 2013.

Zondag

46 – Zondag.
Voor sommige mensen is de zondag heilig en op die dag doen zij dan ook niets wat met werken te maken heeft. De dagbesteding is ook verschillend. Gelovigen gaan naar de kerk; sommigen zelfs twee maal. Anderen besteden de dag aan familie bezoek en weer anderen besteden hun vrij dag aan een uitje of gaan naar de bioscoop. Naar verluidt zijn de laatsten er steeds minder.
Voor de liefhebbers van voetbal is er op de zondag genoeg te beleven. Duizenden begeven zich naar het voetbalveld om hun favoriete club te zien winnen of te verliezen van de tegenstander. Gelijk spel wordt vaak ook gezien als verlies.
Voor mij is de zondag niet heilig en met mij voor velen. Alleen al alle werkenden die ook op de zondag allerlei werkzaamheden verrichten. Stel je voor dat het personeel van de elektriciteit en allerlei andere nuts voorzieningen niet op zondag zou werken. Behalve dat alle elektrische apparaten in huis niet gebruikt zouden worden en er geen gas geleverd zou worden voor de centrale verwarming zou ook het grote orgel in de kerken niet bespeeld kunnen worden. De enige mogelijkheid om het orgel te bespelen is dan de inzet van een vrijwilliger die handmatig de grote blaasbalg bedient om lucht in de orgelpijpen te krijgen.
Zelf besteed ik de zondag aan allerlei dingen die mij op dat moment boeien of strikt noodzakelijk zijn. De wasmachine is één van die dingen die bij mij op de zondag werken. Niet alléén heb ik er alle tijd voor maar ook de lagere energiekosten spelen hierbij een rol.
De dag begint voor mij heel kalm en rustig. Lekker wakker worden, nog gekleed in mijn ochtendjas, onder het genot van een paar bakjes lekkere sterke koffie en, voor mij natuurlijk, genieten van het eerste sigaretje. Af en toe wat lezen en verder gewoon wat lummelen en naar de radio luisteren. Heerlijk wakker worden is dat.
Na een poosje is het dan tijd om de laatste slaap weg te gaan spoelen. Na een verkwikkende douche is het eindelijk tijd geworden om mij eens te gaan wijden aan de rest van de verplichtingen zoals het schrijven van mijn wekelijks verhaal.
17 november 2013.

Nieuwe auto

45-Nieuwe auto.
Vrijwel iedere automobilist koopt een aantal malen in zijn leven een auto. Met wat geluk is de automobilist in staat om de auto splinter nieuw te kopen. Vaak moet het karretje dan wel nog eens gefinancierd worden, maar de eigenaar kan dan weer een aantal jaren onbezorgd rijden.
Zelf heb ik tijdens mijn leven tweemaal een nieuwe auto gekocht en ben ik in staat geweest de koopsom contant te voldoen. Ik spaarde er dan ook voor. Een verkoper van auto’s, inmiddels al lang geleden, was op de zaterdagmiddag niet zo blij met mij. Bij de overdracht van de nieuwe auto legde ik het verschuldigde bedrag van een aantal duizenden guldens contant op zijn bureau neer. Blijkbaar kon hij destijds het geld niet afstorten in een nachtkluis. Maar ja, dat was zijn probleem.
Vandaag de dag doe je zoiets niet meer. Met behulp van bankieren op internet geef je de bank ter plekke opdracht om de overeengekomen koopsom over te boeken naar de rekening van de dealer.
Alhoewel mijn auto weer goedgekeurd is en ik dus weer een jaar vooruit kan vond ik het toch tijd worden om naar iets nieuws om te kijken. Mijn auto, een bestelwagen van zeventien jaar oud, is aan vervanging toe. Dat bleek wel bij de keuring. Eén van de draagarmen vertoonde nogal wat roestschade en zal dus niet door een volgende keuring komen. Vervanging zal, naar verwachting, niet goedkoop zijn. Om dan nog voor veel geld een reparatie uit te laten voeren aan een oude auto leek mij niet helemaal verstandig.
Ik ben dus mijn licht op gaan steken in een paar showrooms waar helaas de door mij beoogde nieuwe bestelwagen nog niet aanwezig was. Hij stond zelfs nog niet bij de importeur. Natuurlijk kun je wachten tot het model beschikbaar is en dan tot zaken over gaan, maar omdat ik vertrouwen heb in het merk en de kwaliteit van de dealer heb ik de stap gewaagd.
Een paar dagen geleden heb ik bij de lokale garage met showroom een koop overeenkomst gesloten voor een nieuwe bestelwagen. Gelet op mijn leeftijd verwacht ik wel dat het de laatste keer is dat er een nieuwe auto voor de deur komt. Helaas zal ik ongeveer een half jaar moeten wachten voordat er geleverd kan worden. Ik heb het er voor over.
10 november 2013.

Scouting

44 – Scouting.
Eerlijk gezegd heb ik nooit zoveel met scouting op gehad. In vroeger tijden heb ik wel eens contacten gehad met, wat toen nog padvinders en gidsen heetten. In mijn jeugd was ik meer geïnteresseerd in de AJC, voluit de Arbeiders Jeugd Centrale.
De naam alléén al doet vermoeden dat het een socialistische achtergrond had. Inderdaad had, de vereniging bestaat al jaren niet meer. Onder andere in Vierhouten op de Veluwe staan nog gebouwen uit het verleden, zoals het Rode Valkennest, de Zonnehal en, de meest bekende, de Paasheuvel. Vele uren en dagen heb ik in mijn jeugd daar doorgebracht en veel plezier gekend. Vanuit de vroegere woonplaats Amersfoort ging ik met de AJC naar Vierhouten om te kamperen en weekenden door te brengen in en rond de Paasheuvel.
In tegenstelling tot de padvinderij en gidsen van vroeger bestond de AJC uit gemengde groepen en werd er, o.a., aan volksdansen gedaan. In pogingen tot meer verbroedering werden er contacten gezocht met de lokale groepen van de padvinderij en gidsen. Natuurlijk stond volksdansen op het programma. Voor de gasten wel wat onwennig, maar gaandeweg brak het ijs.
Het gescheiden houden van de bokken en schapen is inmiddels niet heilig meer, zo kon ik dat gisteren ervaren. In de haven en op het terrein van de WV “Poortugaal” verschenen de scouts van de scoutinggroep “Albrandswaard”. Getrokken door de “Orca”, het motorschip van de scouts, werden er drie lelievletten met jeugdige bemanning afgeleverd.
Het bestuur van de watersportvereniging had en heeft besloten dat de scouting groep op het terrein onderdak kan krijgen om tijdens de wintermaanden het broodnodige onderhoud aan de vletten uit te kunnen voeren. Een belangrijke achtergrond gedachte speelde, bij het nemen van het besluit, een mogelijke toekomstige aanwas van watersporters.
Wellicht zal niet ieder lid van “Poortugaal” staan te juichen bij het aantreden van de scouts maar een goede samenwerking is voor beide partijen wel belangrijk. Wat mij betreft: Ik sta voor de volle honderd procent achter de komst van deze jeugdgroep. Staat trouwens ook goed op het blazoen.
3 november 2013.

Antoine

43 – Antoine.
Toen ik afgelopen weekend bij vrienden in Brabant vertoefde was het eerste wat ik hoorde “Antoine is niet meer”. Hoewel ik Antoine niet zo goed gekend had schokte het bericht mij toch.
In zijn korte en turbulente leven had Antoine zich bij velen geliefd gemaakt op het Brabantse platte land. Het was alom bekend dat hij een neus had voor vrouwen die wel een relatie met hem wilden. Helaas voor hen had Antoine geen zin in langdurige relaties. Hij was meer het type van “one night stand”. Gezegd moet worden dat hij daar ruimhartig van profiteerde en de vele vrouwen bezweken voor zijn avances.
Als hij éénmaal de liefde bedreven had dan keerde hij het slachtoffer de rug toe en ging gelijk op zoek naar de volgende vrouw. Hoewel al gauw wijd en zijd bekend was dat Antoine het niet zo nauw nam, al die vrouwen kenden elkaar, bleven zij zich aanbieden.
Het gevolg laat zich raden. Enige tientallen vrouwen zijn nu in verwachting en het bijzondere is dat zij dat geen van allen erg vinden. In tegendeel zelfs. Vrijwel alle vrouwen hopen op een tweeling en zelfs een drieling is niet uitgesloten. In sommige gevallen zal er met de fles gevoed moeten gaan worden, want de vaak jonge moeders kunnen wel eens een tekort aan borstvoeding hebben. De vroedvrouw zal het tegen die tijd wel erg druk hebben.
De laatste dag van zijn leven bekeerde Antoine zich tot de Islam. Veel te laat om nog op bedevaart te gaan naar Mekka. Iedere gelovige Moslim gaat ten minste éénmaal in zijn of haar leven naar Mekka. Maar op zijn verzoek kon hij nog wel naar het Offerfeest. De lokale slager heeft dat mogelijk gemaakt.
Ontdaan van zijn kleding en ingewanden en in onderdelen gestoofd in de tajine verdween hij in de magen van de gelovigen. Reken maar dat zij van Antoine genoten hebben, net als hij zelf van het leven genoten had.
Antoine was een ram en zijn vele vrouwen, een kudde ooien, zullen volgend najaar weer klaar zijn voor zijn opvolger. Een opvolger die zich al warm loopt en waarvan de naam al bekend is. Als Jan Smit zal ook hij eindigen in de tajine.
27 oktober 2013.

Overbodig

42 – Overbodig.
Er zijn veel dingen om ons heen die misschien wel overbodig zijn. Vanzelfsprekend zullen wij daar niet allemaal hetzelfde over denken. De meningen hierover zullen verdeeld zijn. Toch wil ik een poging wagen. Wellicht zullen er lezers zijn die het met eens kunnen zijn.
De opmerking dat veel ambtenaren overbodig zijn zal, naar alle waarschijnlijkheid, best wel steun krijgen. Ik heb het dan niet over die ambtenaar die het werk doet maar wel de ambtenaar die ellenlange rapporten schrijft en daarmee een aantal collega’s aan het werk houdt. In en om de regeringsgebouwen in het Haagse wemelt het van dit soort ambtenaren die meestal niet tot de laagst betaalden behoren. Dit soort opvreters weg bezuinigen zou niet overbodig zijn.
Overbodig vind ik ook al die spaaracties van de diverse supermarkten. Een zegeltje bij vijf euro boodschappen of een stempeltje op de spaarkaart moet de consument lokken. Dat dit soort acties de kruidenier geld kost moge duidelijk zijn, maar dat verwerkt hij wel in zijn prijzen. Overbodig dus. In plaats van spaaracties kunnen de supermarkten beter hun prijzen naar beneden bijstellen.
De grootste kruidenier van Nederland, volgens eigen zeggen dan, maakt het helemaal bont. Als uitgever van de bonuskaart probeert deze kruidenier zijn klanten te verleiden om zoveel mogelijk privé gegevens te verstrekken om, laten zij weten, de klant nog betere aanbiedingen te kunnen doen. Deze actie is ongewenst en dus overbodig. Nog even en zij gaan vragen naar je sofinummer en je DigiD codes. Waar haalt Albert het lef vandaan?
Overbodig vind ik persoonlijk de TV programma’s waarin oeverloos geleuterd wordt over sport, het voetbal voorop. Maar ook andere praat programma’s kunnen er een handje van, vooral de zogenaamde huishoud programma’s. Wat mij betreft: weg ermee.
Inmiddels is voor mij ook Paul de Leeuw overbodig geworden. In het grijze verleden kon ik mij nog wel eens amuseren bij zijn televisie shows, maar dat is over. Er naar kijken en luisteren doe ik dus niet meer. Voor mij is de stijgende brutaliteit van Paul steeds verder verwijderd van het betamelijke. Hij mag dus wat mij betreft verdwijnen van de beeldbuis.
20 oktober 2013.

Akkoord

41 – Akkoord.
Na een paar weken onderhandelen is er dan eindelijk een akkoord over een bezuiniging van zes miljard voor de komende jaren. Gistermiddag, in het clubhuis van de Watersportvereniging “Poortugaal”, vlogen de meningen over tafel. Na een dag van hard werken in de haven, schepen moesten voor de winter op de wal geplaatst worden, werd er in de namiddag, onder het genot van een drankje, flink gepalaverd.
De mening dat het huidige kabinet Rutte 2 met het opstellen van haar begroting reeds rekening had gehouden met het feit dat zij water bij de wijn dienden te doen werd door vrijwel iedereen gedeeld. Het spelletje van geven en nemen, ook wel koehandel genoemd, speelde zich de afgelopen weken tot vaak diep in de nacht af.
Gezinnen met meerdere kinderen konden glimlachen. De kinderbijslag in de huidige vorm blijft gehandhaafd. Daarvoor in de plaats komen er vanzelf sprekend lastenverhogingen. Naar verluid gaat de motorrijtuigenbelasting omhoog; hoeveel is nog niet duidelijk. Het gezin met meerdere kinderen zal zich nog eens achter de oren moeten krabben of het nog wel mogelijk is de kinderen met de auto naar school te brengen.
Duidelijk is natuurlijk wel dat de consument het gelag zal betalen. Met het alsmaar minder worden van het besteedbaar inkomen zullen er steeds minder krenten in de pap te vinden zijn.
Een van de aanwezigen riep vertwijfeld uit: “op welke partij moet ik gaan stemmen!” Hij overwoog om maar eens op de Dierenpartij te gaan stemmen. Kunnen de plofkippen ook hun stem eens laten horen. Maar of dat nou zoden aan de dijk zou gaan zetten bevalt natuurlijk te betwijfelen. De kans dat het btw tarief op vlees van 6% naar 21% gaat, is dan wel levensgroot. Liefhebbers van een lekker stukje vlees, al dan niet van de kilo slager, zouden dan, net als de fractieleider van Dierenpartij in de 2e Kamer, over moeten gaan op het nuttigen van allerlei soorten gras en klaver.
Eén ding weet ik welhaast zeker. Volgend jaar zullen de verhogingen van de AOW en pensioenen onvoldoende zijn om aan de inflatie correctie te voldoen.
13 oktober 2013.

40 Baan

40 – Baan.
Mensen die nog moeten werken mogen blij zijn als zij een baan hebben. Met de hoge werkloosheid van dit moment is dat niet altijd een zekerheid. De weinige banen die aangeboden worden munten ook niet direct uit in de arbeidsvoorwaarden. Veel werkgevers zien de kans schoon om daaraan te tornen. Het credo “meer voor minder” viert hoogtij.
Maar niet alleen de werkgevers dragen daar aan bij, maar ook de politiek doet een duit in het zakje. In de onderhandelingen tussen het kabinet en de oppositie is verslechtering van de arbeidsvoorwaarden en de sociale zekerheid een hot item. Onder aanvoering van ene Alexander, neen niet die van Maxima maar die uit de 2e Kamer, wordt keihard onderhandeld over te nemen bezuinigings-maatregelen.
Natuurlijk snap ik best dat de overheidsuitgaven naar beneden moeten. De dames en heren politici dienen daarin voorop te lopen. Om te beginnen zouden zij, bij het verlaten van de politiek, af kunnen zien van de minimaal zes maanden uitkering die genieten. Vrijwel altijd is er voor de ex politici wel een goed betaald baantje beschikbaar waarvoor zij meestal niet behoeven te solliciteren.
Ook het afschaffen van 1e Kamer is een mogelijkheid. In mijn ogen zijn de senatoren overbodig. In de huidige situatie kan dan ook het oeverloos getouwtrek over de macht voorkomen worden. De kosten die daarmee gemoeid zijn in gebouwen en ambtelijke ondersteuning worden vermeden. Eens echt een keer afschaffen van de bureaucratie spaart zeker miljoenen euro’s per jaar uit. Miljoenen die beter besteed kunnen worden aan de sociale zekerheid.
Helaas zal ik wel een roepende in de woestijn zijn. Nog even, en we lopen de kans dat wij ook hier Amerikaanse toestanden krijgen. Geen overeenstemming over de begroting, dan worden alle ambtenaren met onbetaald verlof naar huis gestuurd. Voor de laagstbetaalde ambtenaren is dat natuurlijk een schrikbeeld, maar voor de topfiguren niet zo’n slecht idee. Het levert de overheid in ieder geval veel geld op.
6 oktober 2013.

Powered by WordPress