Home

The Heart Beat of the City

Waar je ook bent wat je ook doet 010FM

Hoogvliet Rotterdam Albrandswaard Pernis Rozenburg


Nu van 15 tot en met 24 December 16.00
Live vanaf  Winkelcentrum  Hoogvliet
Glazen Huis Hoogvliet
http://www.glazenhuishoogvliet.nl

 

 

50 – Sensatie.

Gistermiddag werd ik opgeschrikt door het geluid van een laag overvliegende helikopter. Nieuwsgierig keek ik uit het raam van mijn werkkamer en zag dat de trauma helikopter langzaam midden in het dorp daalde en zijn motor afzette. Daar wilde ik toch meer van weten.

Op mijn gemak begaf ik mij naar de landingsplaats en zag daar de helikopter staan met de piloot er naast pratend met een agent. Het viel mij op dat het publiek bij het toestel kon komen en sommigen nieuwsgierig naar binnen gluurden. Maar waarom het toestel daar geland was werd mij al snel duidelijk.

Onder het toegestroomde publiek ging het gerucht dat er een steekpartij was geweest in één der nabijgelegen bejaarden woningen. Enkele sensatiezoekers beweerden met stelligheid dat zij wel wisten wat er precies aan de hand was geweest. Zeker was dat er een woning was afgegrendeld door de toegestroomde politie. Op zeker moment telde ik wel zeven of acht wagens.

De ernst van het voorval werd nog eens vergroot door de komst van  een tweede ambulance die met veel kabaal aan kwam stormen. Ook  de medewerkers van deze ambulance haastten zich, bepakt met tassen en een zuurstoffles, naar de betreffende woning.

Al pratend met deze en gene ontmoette ik nogal wat bekenden. Onder hen ook enige vertegenwoordigers van de lokale partijen. Hun publiciteitskraam op de poldermarkt hadden zij even verlaten om hun nieuwsgierigheid te bevredigen. Het is natuurlijk goed dat zij zich als lid van de gemeenteraad op de hoogte stellen van wat er in hun gemeente gebeurt, maar ik vermoed dat de zucht naar sensatie wat groter is geweest dan een gezonde belangstelling.

Neen, namen noem ik niet. Eén van hen was al eens onderwerp geweest in één van mijn columns. Gistermiddag refereerde hij daar aan en ik kreeg de indruk dat hij dat hij dat niet geheel op prijs had gesteld. Maar ja, als je het hoofd boven het maaiveld uitsteekt dan loop je wel de kans dat je geraakt wordt.

De rest van de sensationele gebeurtenis lees ik de komende dagen wel in één der kranten of streekbladen.

14 december 2014.

 

 

Het jongerenkoor TRIC, een onderdeel van het Hoogvlietse popkoor THATS,IT

gaat op Zondag 14 december a.s een aantal Kerstliederen “live” zingen vanaf het

grote podium in de studio 1 van 010FM.

In het tweede uur (12.00-13.00) kan men genieten van dit mini concert in het

zondagmorgen programma Tussen Kerkbank en Kantinestoel. Een uniek gebeuren

omdat presentator Jan Jongerius ook met diverse koorleden, bestuursleden etc.

tussen de songs door met hen praat over beide koren.

In het eerste uur (11.00-12.00) aandacht voor de regio actualiteit en een bijdrage

van 010FM-REPORT, waarin gesproken werd met ARNOLD van der HEIJDE, die

als dirigent betrokken is bij de muziekgroep Musica in Domo

Tussendoor is er in het eerste uur een keur aan bijzondere kerstliedjes en andere

muziek, die men niet altijd hoort op de radio.

De herhaling van het programma is op Dinsdag 16 december van 19.00-21.00 uur.

 


The Celtic Tenors in het Isala Theater, Capelle a/d IJssel.  ‘No Frontiers’ maakt opnames voor latere uitzending.

141216 Celtic Tenors-Isala

49 – Facebook.

Het is er dan toch van gekomen. Nog geen vierentwintig uur geleden heb ik een account aangemaakt op facebook. Lange tijd heb ik mij verre gehouden van twitter, facebook en wat er nog meer is op sociale media. Ik liet altijd weten dat ik over e-mail beschikte en daarbij ook nog telefonisch bereikbaar was via een vast nummer en een mobiel nummer. Maar goed, het is er dan van gekomen.

Mijn kinderen feliciteerden mij met deze stap. Volgens mijn schoonzoon zou dat ook zorgen voor meer bekendheid van mijn website. Daar ben ik vanzelfsprekend wel nieuwsgierig naar. Hoewel mijn wekelijks verhaal op twee verschillende sites wordt gepubliceerd merk ik zelden iets van een reactie.

Maar goed, terug naar facebook. Toen ik zojuist mijn mailbox opende struikelde ik over de vele berichten afkomstig van facebook. Bijna vijftig berichten van mensen die vrienden met mij willen worden. In de gauwigheid zag ik veel mij bekende namen staan. Ik voorzag een hele klus om die allemaal toe te voegen aan de vriendenkring. Toch begon ik er hoopvol aan.

De eerste die ik aan klikte was mijn oudste kleindochter. Na enige seconden verscheen het startscherm van facebook met het verzoek in te loggen. En daar begint de ellende mee. Er werd beweerd dat ik een onjuist wachtwoord had op gegeven. Dat waag ik te betwijfelen, dus weer, en nu heel zorgvuldig, het wachtwoord ingetikt. En ja hoor, weer verscheen dezelfde melding. Bij die melding werd ook aangegeven dat, indien ik het wachtwoord vergeten zou zijn, ik een nieuw wachtwoord aan kon vragen.

Zo gezegd, zo gedaan. De ellende werd nog groter. Binnen enkele seconden verscheen er een bericht op het scherm dat ik mijn e-mail diende te controleren op een bericht van facebook met een code om mijn wachtwoord te wijzigen. De lezer begrijpt het al. Niets in de mailbox wat er op wees dat er een code was binnen gekomen.

Na nog enige seconden naar mijn scherm te hebben gestaard heb ik te einde raad het scherm van facebook gesloten en ben begonnen aan mijn klaagzang. De komende week vraag ik wel hulp bij mijn jongste dochter. Tot zolang moeten mijn nieuwe “vrienden” maar even wachten.

7 december 2014.

 

Zondag 07 december a.s. is de voormalige zangeres van het duo ROSY en ANDRES

te gast in het familie – info programma Tussen Kerkbank en Kantinestoel.

ROSY, die Sandra Reemer opvolgde bij het duo zingt nog steeds met o.a de band

Of Cours, maar ook solo. Presentator Jan Jongerius praat met ROSY PEREIRA ook

over haar vader, die jarenlang als lapsteel gitarist meespeelde met de Rotterdamse

formatie., de Kilima Hawaiins.

Door zijn bescheidenheid heeft hij nooit de status gekregen, die hij eigenlijk wel ver-

diend had. In 2005 is hij in de Hoge Werf te Poortugaal op 85 jarige leeftijd overleden.

Het gezin woonde vroeger in Hoogvliet en Rosy heeft ook nog een aantal jaren in

Rhoon gewoond. Het gesprek met Rosy kan men beluisteren in het tweede uur (11.00

-12.oo uur) van het programma

In het eerste uur een korte impressie van het zangproject met een oudere- en kinderkoor

in de R.K.kerk van Rhoon, welke wordt gehouden op Kerstavond 24 december.

Ook in het eerste uur een gesprek met SOPHIE DUMAS over de winnaar van de wens-

boom, die vorige week op de Wintermarkt in Rhoon stond.

Wie had de mooiste wens, welke wensen waren bijzonder en wie is de winnaar ??

Verder weer veel rustige en herkenbare Zondag muziek.

Herhaling van het programma Dinsdag 09/12 van 19.00-21.00 uur

48 – Overweldigend.

Je kan wel eens zo’n moment treffen dat je wordt overweldigd.  Voor mij was dat moment zaterdag j.l.

In het clubhuis van de jachthaven in Rhoon werd mij, ter eer van het feit dat ik in november een tweetal bestuursfuncties had neer gelegd, een afscheidsreceptie aangeboden. Watersport Vereniging “Poortugaal” en Stichting “De Stootwil” tekenden gezamenlijk voor de organisatie. Van heinde en verre ( Zwolle, Venray en Stavenisse ) waren belangstellenden en familie naar de jachthaven getogen om er van getuige te zijn.

Het deed mij goed deze belangstelling te ervaren en dat zo velen de moeite hadden genomen mij uit te zwaaien. Met genoegen kon ik luisteren naar korte opmerkingen maar ook de langere versies streelden mijn oren. De voorzitter van de stichting liet in zijn toespraak horen hoe hij onze samenwerking had ervaren.  Het hoogtepunt kwam toen er aandacht werd gevraagd voor de burgemeester van Albrandswaard, dhr. Hans Wagner.

Dat zijn bezoek niet zomaar een bezoek zou zijn werd mij bij zijn binnenkomst direct duidelijk. Met de ambtsketen om zijn schouders kon het niet anders zijn dan een officiële handeling. In zijn voorafgaande toespraak bleek wel dat hij zich goed over mij had laten informeren. Uit het verre verleden waren allerlei gegevens over mij opgediept die allemaal waar bleken te zijn.

Hans Wagner besloot zijn toespraak met de woorden: “Het heeft Zijne Majesteit  Koning Willem Alexander behaagd u te benoemen tot Lid in de orde van Oranje Nassau”.  En daar sta je dan met je goed gedrag en even met een mond vol tanden. Het eerder geschreven dankwoord kon ik gevoeglijk naar de prullenbak verwijzen. Plan B., over gaan tot improvisatie.

Eén ding was Hans Wagner niet verteld. In het verre verleden was bij enige tegenzin ontstaan tegen het verlenen van een Koninklijke Onderscheiding. Allerlei mensen die het voor elkaar hadden gekregen veertig jaar bij hun werkgever te blijven en nooit hun nek hadden uitgestoken kregen een onderscheiding opgespeld. Voor mij logisch dat ik niet tot zo’n groep wilde behoren. In mijn dankwoord liet ik dat in enige beschaafde woorden horen. De reactie van de burgemeester stelde mij gerust.

Wat overweldigd door het hele gebeuren toonde  ik, toch wel een beetje trots en geëmotioneerd, mijn onderscheiding aan de menigte.       30 november 2014.

47 –  Bunker.

Vanochtend hoorde ik tijdens het nieuws op Radio 2 dat in Albanië een bunker uit de koude oorlog was open gesteld voor het publiek. De bunker is maar liefst honderd meter diep en is er één van de zevenhonderd duizend die er in die periode gebouwd zijn. Met de kennis van nu kun je wel stellen dat de Albanese communisten onder aanvoering van hun dictator Hoxha flink hebben geleden aan vervolgingswaanzin. Het geld dat zij besteedden aan de bouw van al die bunkers had natuurlijk beter aan de Albanese bevolking ten goede moeten komen.

Niet alléén de communisten waren bunkerbouwers. Ook de Nazi’s waren liefhebbers van bunkers. Wie kent immers niet de verhalen over de Atlantikwal die nog onder leiding van  de vroegere generaal Rommel gebouwd en aangelegd is. Vele dwang arbeiders hebben daarbij het loodje gelegd; iets wat in Albanië  ook wel gebeurd zal zijn. Met eigen ogen heb ik in het verleden de kapot geschoten en opgeblazen bunkers aan de kust van Normandië kunnen zien.

Tijdens mijn jeugd in Amersfoort speelde ik met vriendjes in en rond enkele bunkertjes die deel uit maakten van een verdedigingslinie aan de Oostkant van de stad. Alle rottigheid die je kunt bedenken werd in die bunkertjes wel uit gevreten. Fikkie stoken hoorde daar natuurlijk bij. Wonder boven wonder gebeurde er nooit iets ernstigs. Een gebroken arm was wel zo’n beetje de zwaarste verwonding die opgelopen werd.

Maar niet alleen onze vroegere vijanden bouwden bunkers; ook de Nederlanders, en dan met name het leger, lieten bunkers bouwen. Naar verluidt zijn er onder enige ministeries in het Haagse flinke bunkers aan gelegd. Het fijne weet ik daar niet van want dat valt onder de staatsveiligheid. Wel is het zo dat de bunkers bescherming bieden tegen explosies zolang als het maar geen kernexplosie is.

Je verdere leven in een bunker moeten slijten omdat daar buiten niet te leven vanwege het nucleaire afval is in ieder geval ook niet aantrekkelijk.

23 november 2014.

Sinds de deelgemeente Hoogvliet een gebiedscommissie is, zijn er heel veel

mensen, die nog niet helemaal weten hoe het werkt.

In TK&KS probeert presentator Jan Jongerius het fenomeen GEBIEDSCOMMISSIE

uit leggen met een tweetal gasten.

EDWIN SMID (voorzitter van de gebiedscommissie Hoogvliet) en INGRID KOEN-

RATS (directeur gebiedscommissie,s) proberen dan uit te leggen hoe het e.e.a. werkt.

Is men tevreden ?? Werkt het optimaal ?? Wat kan er verbeterd worden ? Zomaar wat

insteek vragen voor de gasten in het tweede uur (12.00-13.00 uur)

In het eerste uur (11.00-12.00) aandacht voor de regio actualiteit en een impressie en

interview over het zangproject van de RK Kerk Willibrordus in Rhoon.

Zowel ouderen als kinderen oefenen voor een uitvoering in de Kerstnacht van 24 dec.

ANJA VERMEULEN en ELS BOENDER komen aan het woord over het project.

Als vanouds komen er weer mooie en herkenbare muziek stukjes voorbij

Herhaling van het programma DINSDAG 25 november van 19.00-21.00 uur.

 

 

 

logoSRCbumasenaqrcode