Home

The Heart Beat of the City

Waar je ook bent wat je ook doet 010FM

Hoogvliet Rotterdam Albrandswaard Pernis Rozenburg

Onze programma’s zijn weer voor een groot gedeelte gestart
Vanaf  22-09-14 starten er nog meer programma’s
De live programma’s komen momenteel uit studio 1
Wij verwachten dat studio 2 eind september ook in gebruik genomen gaat worden.

studio2

 

 

 

39 – Zorg.

Zoals zoveel mensen maak ik mij zorgen over de zorg. De geluiden dat zorg onbetaalbaar lijkt te worden nemen toe, terwijl de vraag naar goede zorg blijft stijgen. Dat de consument, dus de vrager om zorg, het kind van de rekening is en blijft spreekt voor zichzelf.

Binnenkort krijgen wij te horen hoeveel de zorgpremie in 2015 zal gaan stijgen, hoe hoog het eigen risico wordt en wat er niet langer vergoed zal gaan worden. Niet echt iets om vrolijk van te worden. Je mag hopen dat je gezondheid op een redelijk peil blijft en je niet afhankelijk dreigt worden van een stijgende behoefte aan zorg.

Verzekeraars doen hun best om de kosten te kunnen bedwingen. Afspraken met fabrikanten van medicijnen en overige middelen moeten de hoogte van zorgkosten bedwingen. Daarnaast dwingt de centrale overheid zorgverleners tot bezuinigen op de zorgkosten. Vooral de zorginstellingen worden hiertoe gedwongen. Het opgelegde beleid om ouderen die hulp nodig hebben langer zelfstandig te laten wonen leidt tot lege kamers in het verzorgingshuis.

De hulp die door een medewerker van de thuiszorg zou moeten worden verleend wordt onmogelijk gemaakt door de grote bezuinigingen in diezelfde thuiszorg waardoor veel medewerkers werkloos thuis zitten. Dat door de leegstaande kamers in het zorgcentrum ook daar minder medewerkers nodig zullen zijn is de toekomst.

De oudere die alsnog een plaatsje krijgt in een zorginstelling omdat zijn of haar conditie dusdanig beroerd is geworden heeft extra zorg en aandacht nodig van de medewerkers. Medewerkers die toch al onder hoge werkdruk hun taken dienen te verrichten tegen een, in mijn ogen, niet al te hoog salaris. Maar het kan nog gekker.

Tijdens de nachtdienst in een zorginstelling is het gebruikelijk dat er op een afdeling met dertig bewoners, die allen hulpbehoevend zijn, slechts één medewerker aanwezig is. Voor het hele huis is er dan nog wel een ambulant verpleegkundige aanwezig waar een beroep op gedaan kan worden maar dat is onvoldoende om, zeker tijdens een uitbraak van een besmettelijk virus, die aandacht en zorg te verlenen die nodig is. In een persoonlijk gesprek heb ik heb mijn afkeuring over deze vorm van zorg laten blijken.

28 september 2014.

In het tweede gedeelte van de tweeluik over oud- wethouders in de gemeente Albrandswaard

komt in een bijlage van 010FM-REPORT nu RAYMOND VAN PRAAG aan bod.

In het tweede uur (12.00-13.00) kan men dit gesprek beluisteren waarin wordt terug gekeken

op zijn werk als wethouder ( Ruimtelijke ordening en Wonen ) en zijn huidige kijk op de politiek

en de toekomst van Albrandswaard .

Ook kan men de keuze van de muziek beoordelen van de ex-wethouder in het familie programma

Tussen Kerkbank en Kantinestoel.

In het eerste uur ( 11.00-12.00) aandacht voor de regio actualiteit en een impressie en gesprek

over huismuziek vanuit de middeleeuwen met MIENIE HEIMANS.

Blokfluit, klavecimbel, luit en harp, alles komt voorbij

28 september, dat is de datum waarop men dit alles kan beluisteren en waarin radiomaker Jan

Jongerius weer de onderdelen en onderwerpen aan elkaar praat.

Herhaling van het programma : Dinsdag 30 september van 19.00-21.00 uur

 

38 – Uitstapje.

De afgelopen week werd ik weer eens gevraagd om als chauffeur en begeleider met een viertal bewoners van een geriatrisch zorgcentrum een uitstapje te maken met de rolstoelbus. Dat is iets wat ik leuk vind en dan ook graag doe. Met een één op één begeleiding ging het richting Willemskade in Rotterdam. Daar lag de Marco Polo, een rondvaartboot van de Spido, te wachten op haar passagiers.

Drie van onze gasten waren aan een rolstoel gebonden. Via de wat schuin liggende loopplank werden zij aan boord gebracht. Met de hulp van een lid van het scheepspersoneel lukte dat vlekkeloos. Op het schip was het vrij rustig dus was het mogelijk om iedereen op een mooie plaats dicht bij het raam te zetten. Zo hadden zij allemaal een goed uitzicht. Het kopje koffie met appelgebak ging er met smaak in. Hier en daar diende wel wat hulp verleend te worden, maar dat is nu éénmaal de taak van een begeleider.

Vanaf de Nieuwe Maas is het uitzicht op al die schepen een magnifiek gezicht. Bij het indraaien van de Eemhaven werd een kolossaal gepasseerd. Het schip torende als een grote flat boven de rondvaarboot uit. Na een rondvaart van vijf kwartier meerde het schip weer aan bij de steiger aan de Willemskade. Heerlijk zittend in het zonnetje genoten gasten en begeleiders van de mee gebrachte broodjes.

Er was nog voldoende tijd over om via een omweg huiswaarts te keren. Langs de Maashaven en de voormalige graansilo’s ging de tocht richting Rhoon waar de route over en langs de dijken werd genomen. Een tussenstop op de kop van de jachthaven in Rhoon maakte het mogelijk om nog eens van het uitzicht te genieten op de Oude Maas en de voorbij varende schepen. Onze gasten genoten zichtbaar.

De begeleidende verzorgende merkte op dat één van onze passagiers normaal hele dagen met het hoofd wat voorover en gesloten ogen in de rolstoel zat. Tijdens het hele uitstapje hebben wij dat niet kunnen waarnemen. Het hoofd goed rechtop en de ogen wijd open zat onze passagier met volle teugen te genieten. Voor mij kon deze dag niet meer stuk. Het is alléén jammer dat het budget niet toelaat om de bewoners van het zorgcentrum meerdere malen per jaar mee uit te nemen. Helaas geldt dat ook voor andere zorgcentra.

21 september 2014.

De voormalige wethouder van de gemeente Albrandswaard, MARET ROMBOUT

kijkt en praat met 010FM-REPORT terug op haar ambtsperiode en over wat zij nu

allemaal doet in deze gemeente. Haar voorkeur en liefde lag altijd in de zorgsector en

daarin is MARET nu nog steeds werkzaam.

Het gesprek is te horen van 12.00-13.00 uur en wordt onderbroken door de muziekkeuze

van deze gast.

In het eerste uur (11.00-12.00) aandacht voor de regio actualiteit en een impressie van de

op Zaterdag geopende bibliotheek van Hoogvliet.

Presentator Jan Jongerius praat de items weer aan elkaar en geeft ook uitleg welke muziek

er wordt gedraaid.

Volgende week is er opnieuw een gesprek met een oud-wethouder in het kader van een z.g

tweeluik, die las bijdrage wordt aangeleverd door 010FM-REPORT.

 

37 – Ongewenst.

Je maakt allemaal wel een iets mee dat je als ongewenst ervaart. Het meest voor de hand liggend ( zeker in het verleden ) is het krijgen van een ongewenst kind. Een vrouw of meisje die ongewenst zwanger raakte betitelde men vaak als een gevallen vrouw en was een schande voor de familie. Vaak werden deze zwangere vrouwen en meisjes zo goed verborgen gehouden voor de buitenwereld. Zij die van katholieke huize waren verhuisden nog wel eens naar een klooster waar zij, vaak, onder het schrikbewind van nonnen hun boreling ter wereld konden brengen. Nu beschouwen wij zoiets als een ongewenste situatie.

Wat ik persoonlijk als zeer ongewenst betitel zijn de colporteurs die huis aan huis aanbellen en je van allerlei rotzooi proberen aan te smeren waarvoor je dan vaak ook nog veel geld moet betalen. Met de opmerking van “geen interesse” is de poging vrijwel altijd voorbij. Een uitzondering moete worden gemaakt voor één groep. De Jehova getuigen. Deze groepering is behoorlijk hardnekkig en blijven steeds weer aanbellen en daarmee het knopje van de bel bevuilen. Ik behoor nu éénmaal tot de groep mensen die geen enkele geloofsovertuiging aanhangen en daar ook niets mee te maken willen hebben. Hun gedrag is uiterst ongewenst.

Met in het achterhoofd het spotje op radio en tv dat het publiek attent maakt op de ongewenste colportage ben ik wat meer oplettend geworden. De kreten “klik weg”, “hang op” en “sla neer” doen bij de adrenaline stijgen.

Zo ook in de afgelopen week. De telefoon ging over en in het scherm zag ik, in plaats van een telefoon nummer slechts een rij nullen. De beller wil dan zijn of haar nummer niet bekend maken en anoniem blijven. De nekharen gingen overeind staan. Nieuwsgierig nam ik de telefoon op. Eén van mijn relaties heeft ook een afgeschermd nummer en die zou het best eens kunnen zijn.

Een vrouwenstem meldde zich in slecht Engels en zei dat zij Sarah heette en mij wat vragen wilde stellen. Mijn voorgevoel dat dit een ongewenst telefoontje betrof bedroog mij niet. In mijn beste Engels antwoordde ik het volgende. I give you a message and I spell Nato fonetic: “ Foxtrot Uniform Charly Kilo Oscar Foxtrot Foxtrot”.  Sarah zal mijn boodschap wel als ongewenst beschouwen, maar daar heb ik natuurlijk lak aan.

14 september 2014.

36 – Buren.

Het gezegde “beter een goede buur dan een verre vriend” gaat nog steeds op. Die ervaring kan ik met veel mensen delen. Sinds kort zijn de nieuwe eigenaren van het huis naast mij druk doende de woning te verbouwen. Natuurlijk heb ik vrij snel kennis met hen kunnen maken. Een kennismaking die zorgde voor wederzijds begrip en, nog belangrijker, tot een paar afspraken.

De eerste resulteerde in een gezamenlijk standpunt over de haag die onze tuinen van elkaar scheidden. Het viel mij steeds zwaarder om de haag enige malen per jaar te moeten knippen en de rommel op ruimen. Mijn nieuwe buurman gaf aan ook niet zo’n liefhebber te zijn van tuinieren en dat de haag wat hem betrof best weg mocht.

De aanwezige hoogwerker c/q ver rijker bracht uitkomst. Vanuit het weiland achter onze woningen trok de machine de struiken één voor één uit de grond. Zoon en kleinzoon waren daarbij onmisbaar. Voordat ik het wist lag de hele haag eruit. Mij restte slechts het afvoeren van de rommel naar de stortplaats op de gemeente werf.

Eén probleem moet nog opgelost worden. Tussen onze woningen staat een muur die moet voorkomen dat de dijk waaraan wij wonen met wegdek en al richting sloot kan schuiven. Toen zo’n veertig jaar geleden de bouw van de eerste Hooge Werf  werd er geheid. Tijdens  het heien trilde de grond regelmatig vrij fors, met het gevolg dat er een flinke scheur in de muur ontstond en inmiddels ongeveer 20 centimeter richting sloot is opgeschoven.

In de tijd dat de scheur ontstond werden er nog geen opnames gedaan om schade claims te voorkomen of aan te kunnen tonen dat er wel schade was ontstaan en je dus de aannemer aansprakelijk kon stellen. Dit is dus een geval van eigen risico. Gelukkig is mijn buurman bekend in de wereld van aannemers en de daarbij behorende specialisten. Verwacht kan worden dat er over niet al te lange tijd een aanvaardbare oplossing zal worden gevonden. Onze auto’s zullen dan tot in lengte van dagen veilig op de dan ook nieuw aangelegde parkeerplaatsen naast onze huizen geparkeerd kunnen worden.

Ik ben blij met zulke buren!

7 september 2014.

 

 

logoSRCbumasenaqrcode